Kazimierz Bernaczyk-Słoński – Cichociemny

Kazimierz Bernaczyk-Słoński – Cichociemny

37-1141-209x300 Kazimierz Bernaczyk-Słoński - Cichociemny

Kazimierz Bernaczyk- Słoński, plik NAC

pseud.: „Lido”, „Rango”, „Rysiek”

przybrane nazwiska: Kazimierz Mirek, Ryszard Słoński, po wojnie używał nazwiska Kazimierz Ryszard Bernaczyk-Słoński.

 

Od 1928 roku uczył się w szkole powszechnej im. Antoniego Małeckiego w Poznaniu, a od 1935 roku – w Gimnazjum oo. Redemptorystów w Toruniu. W 1939 r. zdał do liceum w Tucholi.

 

II wojna światowa

W kampanii wrześniowej w 1939 roku nie został zmobilizowany. We wrześniu przedostał się do Rumunii, skąd przebył szlak przez Jugosławię, Grecję aż do Marsylii, gdzie dotarł w lutym 1940 roku.

1 marca 1940 roku wstąpił do Armii Polskiej we Francji, w której walczył w 24 Pułku Ułanów 10 Brygady Kawalerii Pancernej. W lipcu 1940 roku dostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie został przydzielony do tego samego pułku i skończył Szkołę Podchorążych.

 

skan0182-300x230 Kazimierz Bernaczyk-Słoński - Cichociemny

Potwierdzenie przybycia 5/6-03-1940 r. do obozu Armii Polskiej w Coëtquidan (Francja), skan: Fundacja dla Demokracji

skan0192-300x199 Kazimierz Bernaczyk-Słoński - Cichociemny

Potwierdzenie przybycia 5/6-03-1940 r. do obozu Armii Polskiej w Coëtquidan (Francja), skan: Fundacja dla Demokracji

Cichociemny
37-547-1-300x228 Kazimierz Bernaczyk-Słoński - Cichociemny

Pożegnanie oficerów 24 Pułku Ułanów udających się na kurs cichociemnych. Od lewej: adiutant pułku, por. Wacław Gebethner, ppor. Kazimierz Bernaczyk-Słoński, pchor. Tadeusz Nowobilski, pchor. Zdzisław Straszyński, ppłk Bogumił Szumski, pchor. Adam Krasiński, ppor. Andrzej Prus-Bogusławski, plik NAC

Zgłosił się do służby w Kraju. Po przeszkoleniu zaprzysiężony 15 grudnia 1943 r. i przeniesiony do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech. Zrzucony do Polski w nocy 10/11 maja 1944 r. w ramach operacji lotniczej „Weller 27”. Zrzut miał nastąpić na placówkę odbiorczą „Nil 2” 19 km na południowy wschód od Piotrkowa Trybunalskiego, w okolicach wsi Żerechowa. Dzień wcześniej, tj. 9 maja w miejscu planowanego zrzutu stoczył walkę z Niemcami oddział partyzancki „Burza”.  W związku z tym zrzutu dokonano kilka kilometrów dalej w okolicach wsi Ślepietnica.

Razem z nim skoczyli: Jan Bienias ps. Osterba, Bohdan Kwiatkowski ps. Lewar, Zdzisław Straszyński ps. Meteor, Zygmunt Ulm ps. Szybki oraz kurier Delegatury Rządu na Kraj Stanisław Niedbał ps. Bask.

Przydzielony do Kedywu Okręgu Łódzkiego Armii Krajowej, oddziału partyzanckiego „Burza”.

19 lipca 1944 roku przydzielony do Kedywu Okręgu Lwów. Nie zgłosił się na spotkanie z władzami sowieckimi, dzięki czemu uniknął aresztowania.

W trakcie ewakuacji ze Lwowa na zachód uległ wypadkowi samochodowemu, wskutek którego umieszczony w szpitalu w Nisku. Przebywał tam od lipca do grudnia 1944 roku, a następnie w szpitalu w Rudniku nad Sanem, do maja 1945 roku.

 
Po II wojnie światowej

Po wojnie pozostał w Polsce, uniknął aresztowania. W latach 1945–1948 studiował w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Obronił pracę magisterską pt. Polski przemysł zapałczany. Zarys historyczny i całkowita mechanizacja produkcji w Polsce Ludowej. W czerwcu 1950 roku uzyskał tytuł magistra nauk ekonomicznych w zakresie technologii.

Ujawnił się 22 kwietnia 1947 roku w WUBP w Warszawie. Odtąd używał nazwiska Kazimierz Bernaczyk-Słoński. Od 1 lipca 1947 do maja 1949 roku pracował w Domu Handlowym „Transactor”. Następnie do maja 1951 r. w Centrali Handlu Zagranicznego „Dalspo”, gdzie był kierownikiem sekcji eksportu artykułów monopolowych w Warszawie. Później w pracowni ekonometrycznej Biura Projektów i Studiów „Metroprojekt”. Od grudnia 1953 roku w Biurze Projektów Budownictwa Komunalnego jako kierownik pracowni studiów bilansów wodnych. W 1957 r. rozpoczął pracę w Spółdzielni „Spójna” jako kierownik działu produkcji reklam neonowych. Od 1962 roku w Centrali Handlu Zagranicznego „Terexport” jako zastępca kierownika działu eksportu. Pracował tam do przejścia na emeryturę.

zobacz cały podręcznik – Vade Mecum Kierowcy

Upamiętnienie

Wspomnienia Kazimierza Bernaczyka-Słońskiego zostały zarejestrowane w filmie dokumentalnym My Cichociemni. Głosy żyjących (2008).

Odznaczenia

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2006).

Życie rodzinne

Syn Wawrzyńca ślusarza kolejowego i Eleonory z domu Agacińskiej. W 1950 roku ożenił się z Danutą Mischal (1929–2005), z którą miał 2 synów: Bogdana (ur. w 1952, filologa) i Stefana (1958–2011, inżyniera).

Po śmierci pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

 

Źródła:
  • informacje własne
  • Wikipedia
  • Krzysztof A. Tochman: Słownik biograficzny cichociemnych. T. 1. Oleśnica: Firma „Kasperowicz – Meble”, 1994, s. 19–21. ISBN 8390249901.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1984, s. 292. ISBN 8321105378.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni 1941–1945 – Sylwetki spadochroniarzy. Wojskowy Instytut Historyczny, s. 221.
  • biogram na stronie malopolskawiiwojnie.pl – Bernaczyk Kazimierz Alojzy