Stanisław Gilowski – Cichociemny

Stanisław Gilowski – Cichociemny

ps.: „Gotur”, „Wojewoda”, „Limba”, „Sosna”, „Jan”

Gilowski_Stanislaw-218x300 Stanisław Gilowski - Cichociemnyvel Jan Michalski vel Jan Limbert, po wojnie używał nazwisk Jan Michalski i Jan Tadeusz Gilowski

Ur. 1 kwietnia 1900 w Zadarowie k. Buczacza, zm. 17 czerwca 1974 w Warszawie – oficer Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, major kawalerii rezerwy, cichociemny.

W 1918 roku służył w armii austriackiej. Był uczestnikiem walk niepodległościowych. Należał do POW w Zamościu. W latach 1918–1921 służył w 19 Pułku Ułanów Wołyńskich. W 1919 roku zdał humanistyczną maturę w Wilnie. W latach 1921–1925 pracował w górnictwie naftowym w Borysławiu. W latach 1925–1928 pracował jako sekretarz gminy i uzdrowiska Jaremcze. Później kierował swoją fabryką ceramiczną w tym mieście. Uruchomił również kamieniołom w Jamnej i wybudował 2 pensjonaty. Od 1 września 1939 roku pełnił funkcję burmistrza Nadwórnej.

II wojna światowa

We wrześniu 1939 roku nie został zmobilizowany. 19 września przekroczył granicę polsko-węgierską. Został internowany na Węgrzech. W czerwcu 1940 roku znalazł się we Francji, a następnie w Wielkiej Brytanii, gdzie służył w 7 Ośrodku Zapasowym 7 Brygady Kadrowej Strzelców, następnie w 1 Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej.

Cichociemny

Zgłosił się do służby w Kraju. Po przeszkoleniu konspiracyjnym ze specjalnością w dywersji zaprzysiężony 10 listopada 1941 roku i przeniesiony do Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza.

Zrzucony w Polsce w nocy z 30 na 31 marca 1942 roku w ramach operacji lotniczej „Legging”. Przydzielony do Wachlarza, gdzie został zastępcą kierownika wyszkolenia dywersyjnego. Od 25 sierpnia 1942 roku dowódca I Odcinka (Odcinek nie rozpoczął wtedy jeszcze działalności dywersyjnej). Od 24 lutego 1943 roku służył jako zastępca szefa Kedywu Obszaru Lwów AK i dowódca oddziałów dyspozycyjnych (łącznie 2 oddziały po około 20 żołnierzy).

24 marca 1943 roku mianowany szefem Kedywu Okręgu Tarnopol AK, ale nie objął tej funkcji i wrócił na poprzednie stanowisko. 10 grudnia 1943 roku oddelegowany na szefa Kedywu Okręgu Stanisławów AK, ale nie podjął obowiązków. Od 18 grudnia 1943 roku ponownie na poprzednim stanowisku.

Po wojnie

Pracował pod fikcyjnymi nazwiskami w Brzegu i Bytomiu (gdzie był kierownikiem hurtowni mięsa). Następnie mieszkał w Wielbarku (gdzie pracował jako kierownik zielarni „Herbapolu”), Świdrze, Otwocku i Brwinowie.

Awanse

podchorąży – 1920
podporucznik – 20 marca 1921 roku
porucznik – 1942
rotmistrz – 1 listopada 1943 roku
major –

Odznaczenia

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
Krzyż Walecznych – trzykrotnie.

Życie rodzinne

Syn Józefa i Marii z domu Bieniasz. W 1952 roku ożenił się w Karpaczu z Wandą z domu Gorzynik (1919–1986). Nie mieli dzieci.

 

 

cc-niepodleglosc-200x300 Stanisław Gilowski - Cichociemny

Źródła:
  • informacje własne
  • Wikipedia
  • Cezary Chlebowski: Wachlarz, Monografia wydzielonej organizacji dywersyjnej Armii Krajowej, wrzesień 1941 – marzec 1943. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1983. ISBN 8321104193.
  • Krzysztof A. Tochman: Słownik biograficzny cichociemnych. T. 4. Zwierzyniec – Rzeszów: Obywatelskie Stowarzyszenie „Ostoja”, 2011, s. 244–250. ISBN 9788393385706.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1984, s. 313. ISBN 8321105378.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni 1941–1945 – Sylwetki spadochroniarzy. Wojskowy Instytut Historyczny, s. 59.