Rudolf Dziadosz – Cichociemny

Rudolf Dziadosz – Cichociemny

ps. „Zasaniec”

37-947-213x300 Rudolf Dziadosz - Cichociemny

Rudolf Dziadosz, plik NAC

Ur. 23 lutego 1910 we Lwowie, zm. 7 października 1944 koło Sancygniowa – porucznik rezerwy Wojska Polskiego, cichociemny.

 

Syn Michała i Józefy z domu Winnickiej. Po ukończeniu II Państwowego Gimnazjum w Przemyślu, uzyskaniu matury w 1930 roku i odbyciu służby wojskowej w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim pracował jako urzędnik. Został awansowany do stopnia podporucznika artylerii ze starszeństwem z 1 stycznia 1935.

II wojna światowa

W kampanii wrześniowej 1939 roku walczył w 5 Pułku Strzelców Podhalańskich, jako zastępca dowódcy plutonu artylerii piechoty. 12 września 1939 roku został ranny w czasie boju spotkaniowego pod Jaślanami.

9 stycznia 1940 roku przekroczył granicę polsko-słowacką. W marcu 1940 roku dotarł do Francji, gdzie służył w 4 Dywizji Piechoty. Od czerwca 1940 roku przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie pracował w 1. dywizjonie artylerii ciężkiej w Centrum Wyszkolenia Artylerii Przeciwlotniczej, następnie w 1 Pułku Artylerii Motorowej.

Cichociemny

Zgłosił się do służby w Kraju. Odbył przeszkolenie konspiracyjne ze specjalnością w dywersji i został zaprzysiężony 23 września 1943 roku i następnie przeniesiony do Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza i do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech.

Zrzucony w Polsce w nocy z 19 na 20 maja 1944 roku w ramach operacji lotniczej „Weller 18”, na placówkę odbiorczą „Jaśmin” w okolicy wsi Bronowice. Podczas skoku zginął kpt. Jan Serafin, wskutek nieotwarcia spadochronu.

Razem z nim skoczyli: Ludwik Fortuna ps. Siła, Aleksander Lewandowski ps. Wiechlina, Jan Serafin ps. Czerchawa, Zdzisław Winiarski ps. Przemytnik oraz kurier Delegatury Rządu na Kraj Franciszek Klima ps. Witoski.

Przydzielony do dyspozycji Okręgu Kraków AK jako oficer wyszkolenia w Inspektoracie Miechów od lipca 1944 roku, później w tej funkcji w oddziale partyzanckim „Skrzetuski”, a następnie w 106 Dywizji Piechoty AK jako oficer wyszkolenia dywizji.

Zginął śmiercią sapera w lasach sancygniowskich podczas rozbrajania miny. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Słaboszowie. Pośmiertnie został awansowany 11 listopada 1944 roku do stopnia kapitana.

Odznaczenia

Krzyż Walecznych – czterokrotnie.

Upamiętnienie

PL_Warsaw_st_Hyacinth_church_cichociemni_commemorative_plaque-229x300 Rudolf Dziadosz - Cichociemny

Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych Cichociemnych

CC-tablica-JW-GROM-204x300 Rudolf Dziadosz - Cichociemny

tablica upamiętniająca poległych Cichociemnych
w Sali Tradycji JW GROM

W lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto w 1980 roku tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski. Wśród wymienionych 110 poległych cichociemnych jest Rudolf Dziadosz.

W Sali Tradycji Jednostki Wojskowej GROM znajduje się tablica upamiętniająca Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej, którzy oddali życie za Ojczyznę.

 

 

 

 

 

 

Źródła:
  • informacje własne
  • Wikipedia
  • Krzysztof A. Tochman: Słownik biograficzny cichociemnych. T. 1. Oleśnica: Firma „Kasperowicz — Meble”, 1994, s. 35. ISBN 8390249901.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1984, s. 307. ISBN 8321105378.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni 1941–1945 – Sylwetki spadochroniarzy. Wojskowy Instytut Historyczny, s. 224.