Władysław Godzik – Cichociemny

Władysław Godzik – Cichociemny

ps. „Skrzat”, „Ptasznik”

GODZIK-Władysław-ppor.-łącz.-rez-236x300 Władysław Godzik - CichociemnyUr. 11 lutego 1920 w Niwce, zm. 1976 w Piotrkowie Trybunalskim – polski wojskowy, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Syn Michała i Marii Gołąb. Szkołę powszechną i gimnazjum ukończył w Brzesku. W 1938 roku rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, przerwane po wybuchu II wojny światowej.

II wojna światowa

Po wrześniu 1939 roku znalazł się na Wołyniu, gdzie zamieszkał u rodziny. 28 czerwca 1940 roku został aresztowany przez NKWD i zesłany na Syberię. Na mocy układu Sikorski-Majski został zwolniony i dołączył do Armii Andersa. Przez Persję dotarł do Afryki Południowej.

We wrześniu 1942 roku znalazł się na pokładzie transatlantyku „Laconia”, płynącego do Wielkiej Brytanii. Po jego storpedowaniu 12 września, został uratowany przez francuski okręt pod flagą Vichy. Internowany w Maroku, został uwolniony po alianckim desancie i w grudniu 1942 roku znalazł się w Wielkiej Brytanii.

Cichociemny

Zgłosił się do służby w Kraju. Po przeszkoleniu w zakresie radiołączności 19 stycznia 1944 roku zaprzysiężony jako cichociemny. W nocy z 17 na 18 października 1944 roku zrzucony do Polski w operacji „Wacek 1”. Był zastępcą dowódcy i dowódcą plutonu radiołączności Podokręgu AK Piotrków Oddział V.

Po wojnie

We wrześniu 1945 roku ujawnił się Komisji Likwidacyjnej AK we Włochach. Nie wiadomo, czy był represjonowany.

Zmarł w 1976 roku.

Odznaczenia

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

 

 

Źródła:
  • informacje własne
  • Wikipedia
  • Krzysztof A. Tochman: Słownik biograficzny cichociemnych. T. 2. Rzeszów: Wydawnictwo „Abres”, 1996, s. 42–43. ISBN 8390249952.