Tadeusz Burdziński – Cichociemny

Tadeusz Burdziński – Cichociemny

pseud.: „Malina”, „Zenon”, „Krzak”

Burdzinski_Tadeusz-230x300 Tadeusz Burdziński - Cichociemny

mjr Tadeusz Burdziński
ze zbiorów NAC

vel Tadeusz Stefański, przybrane nazwisko: Stefański

 

Ur. 26 lutego 1908 w Kijach, zm. 16 stycznia 1970 w Szkocji – oficer dyplomowany Wojska Polskiego, major łączności, uczestnik Powstania Warszawskiego, cichociemny.

 

Uzyskał maturę w 1929 roku po ukończeniu Gimnazjum Państwowego im. Mikołaja Reja w Kielcach. W latach 1929–1930 uczył się w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty, a w latach 1930–1933 – w Szkole Podchorążych Inżynierii. Od 1933 roku służył jako oficer instruktor w kompanii telegrafistów w 13 Kresowej Dywizji Piechoty i w Centralnej Szkole Podoficerów Korpusu Ochrony Pogranicza w twierdzy Osowiec.

We wrześniu 1939 roku służył w kompanii łączności KOP. 19 września 1939 roku przekroczył granicę polsko-węgierską. Został tam internowany. Od stycznia do czerwca 1940 roku przebywał we Francji, gdzie wstąpił do Wojska Polskiego we Francji, służył w kompanii łączności 3 Dywizji Piechoty (PSZ). Po klęsce armii francuskiej został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, został przydzielony do Centrum Wyszkolenia Łączności. Następnie był dowódcą plutonu w 10 szwadronie łączności 10 Brygady Kawalerii Pancernej.

 

Cichociemny

button-zrzuty_200-150x150 Tadeusz Burdziński - CichociemnyZgłosił się do służby w kraju. Po przeszkoleniu konspiracyjnym ze specjalnością łączności, zaprzysiężony 5 października 1942 roku, przyjął pseudonim „Malina”.

Zrzucony do Polski w nocy z 16 na 17 lutego 1943 roku w operacji lotniczej „Vice”, na placówkę odbiorczą „Lila” w Kampinosie, 12 km od Mińska Mazowieckiego.

Razem z nim skoczyli: Feliks Dzikielewski ps. Oliw, Stanisław Kazimierczak ps. Ksiądz, Michał Parada ps. Mapa.

Przydzielony do pracy w Komendzie Głównej AK, do lipca 1944 roku w wywiadzie ofensywnym jako samodzielny radiotelegrafista, dowódca kompanii radiołączności „Kram” w Oddziale V Łączności i od maja 1944 roku jako oficer operacyjny baonu radiołączności „Iskra”.

 

Powstanie Warszawskie

W powstaniu warszawskim dowódca zgrupowania radiołączności na Starym Mieście, zastępca szefa łączności Grupy „Północ”. We wrześniu dowódca radiostacji w Śródmieściu, a następnie – po przejściu kanałami – na Mokotowie.

27 września 1944 roku dostał się do niewoli niemieckiej, skąd uciekł w Skierniewicach. Przydzielony do Oddziału V sztabu Komendy Głównej AK jako zastępcy szefa oddziału.

 

Po wojnie

Od 1945 roku służył w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. Ukończył kurs Wyższej Szkoły Wojennej. Do śmierci pozostał na emigracji. Zajmował się łowieniem łososi i miał zakład przetwórstwa rybnego.

 

Twórczość

Autor opowiadań: To wcale nie takie proste, Dzień dobry panie Zenonie, Kanały, które ukazały się w książce Drogi cichociemnych… (wyd. I, II, III, Veritas, Londyn, 1954, 1961, 1972, Bellona, Warszawa, 1993, 2008).

 

Awanse

podporucznik – 13 sierpnia 1933
porucznik – przed 1 września 1939
kapitan – przed 1 sierpnia 1944
major – 24 września 1944

 

Odznaczenia

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
Krzyż Walecznych – dwukrotnie
Srebrny Krzyż Zasługi
Croix de Combattants Volontaires (Francja)
King’s Medal for Courage in the Cause of Freedom (Wielka Brytania).

 

Życie rodzinne

Syn Maksymiliana, urzędnika i właściciela majątku w Gołuchowie, i Adolfiny z domu Żakowskiej.

 

Upamiętnienie Cichociemnych

jw-grom-pomnik-cc-4-300x248 Tadeusz Burdziński - Cichociemnyjw-grom-pomnik-cc-3-300x238 Tadeusz Burdziński - CichociemnyW 1989 r. powstał film dokumentalny „Cichociemni” (scenariusz i reżyseria Marek Widarski).

15 maja 2005 odsłonięto na terenie jednostki specjalnej – Jednostki Wojskowej GROM w Warszawie pomnik poświęcony cichociemnym spadochroniarzom AK. Znaczna część ekspozycji Sali Tradycji jednostki GROM poświęcona jest Cichociemnym.

Od 4 sierpnia 1995 roku jednostka nosi nazwę – Jednostka Wojskowa GROM im. Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej

W 2008 roku powstał film dokumentalny „My cichociemni. Głos żyjących” (scenariusz i reżyseria Paweł Kędzierski).

pomnik-cc-warszawa-761x642-300x253 Tadeusz Burdziński - Cichociemny

Pomnik CC w Warszawie

7 października 2013 roku w Warszawie przy ul. Matejki, naprzeciwko Sejmu R.P. odsłonięto Pomnik Cichociemnych Spadochroniarzy AK.

cc-boening-300x199 Tadeusz Burdziński - CichociemnyW 2013 roku powstał film dokumentalny „Cichociemni. Wywalcz wolność lub zgiń” (scenariusz i reżyseria Dariusz Walusiak).

W 2016 roku Sejm R.P. ustanowił rok 2016 Rokiem Cichociemnych. NBP wyemitował srebrną kolekcjonerską monetę o nominale 10 zł upamiętniającą 75. rocznicę pierwszego zrzutu Cichociemnych.

cc-monety-300x157 Tadeusz Burdziński - Cichociemnycc-pomnik-powazki--300x213 Tadeusz Burdziński - CichociemnyW 2017 roku PLL LOT umieścił znak spadochronowy oraz podpis upamiętniający Cichociemnych na kadłubie Boeinga 787 (SP-LRG).

Cichociemni są patronem wielu szczepów, drużyn oraz organizacji harcerskich. Opublikowano wiele książek i artykułów o Cichociemnych.

Na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie znajdują się groby kilku Cichociemnych oraz poświęcony Im pomnik „TOBIE OJCZYZNO”

sala-tradycji-grom Tadeusz Burdziński - Cichociemny

Sala Tradycji Jednostki Wojskowej GROM

button-publikacje_200-300x101 Tadeusz Burdziński - Cichociemny

Źródła:
  • informacje własne
  • Krzysztof A. Tochman: Słownik biograficzny cichociemnych. T. 2. Rzeszów: Wydawnictwo Abres, 1996, s. 30–31. ISBN 8390249952.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1984, s. 298. ISBN 8321105378.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni 1941–1945 – Sylwetki spadochroniarzy. Wojskowy Instytut Historyczny, s. 117–118.

 

Zobacz także biogram w Wikipedii