Władysław Flont – Cichociemny

Władysław Flont – Cichociemny

ps.: „Grandziarz”, „Grandziarzon”, „Klawiszon”

 

FLONT-Władysław-sierż.-łącz-224x300 Władysław Flont - Cichociemny

ppor. Władysław Flont
źródło: JW GROM

Ur. 3 stycznia 1915 w Radomiu, zm. 1 lutego 1988 w Jedlni-Letnisku – podoficer Wojska Polskiego, oficer Armii Krajowej, podporucznik łączności służby stałej, cichociemny.

 

 

W 1931 ukończył Miejską Szkołę Rzemieślniczo-Przemysłową w Radomiu i podjął pracę w Państwowej Wytwórni Prochu w Pionkach. Od 1936 roku ślusarz brygadzista przy budowie fabryki celulozy w Niedomicach.

W latach 1936–1937 odbył służbę w 1 Dywizjonie Pociągów Pancernych.

 

 

II wojna światowa

We wrześniu 1939 roku w 10 Pułku Strzelców Konnych 10 Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej. 19 września przekroczył granicę polsko-węgierską.

W styczniu 1940 roku dotarł do Francji, do czerwca 1940 roku w plutonie motocyklowym 10 Pułku Strzelców Konnych 10 Brygady Kawalerii Pancernej.

Od 18 czerwca w niewoli niemieckiej. Uciekł 29 czerwca, przedostał się do północnej Afryki, internowany do grudnia 1942 roku.

Dotarł do Wielkiej Brytanii, przydzielony do Sekcji Dyspozycyjnej Naczelnego Wodza.

 

 

Cichociemny

button-zrzuty_200-150x150 Władysław Flont - CichociemnyZgłosił się do służby w Kraju. Przeszkolony ze specjalnością w radiotelegrafii i dywersji.  Zaprzysiężony 19 stycznia 1944 roku, przydzielony do Oddziału VI (Specjalnego) Sztabu Naczelnego Wodza. Przeniesiony do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech

Zrzucony do Polski w nocy z 16 na 17 października 1944 roku w sezonie operacyjnym „Odwet”, w operacji lotniczej „Wacek 1” (dowódca operacji: F/L Roman Chmiel, ekipa skoczków nr: LX), z samolotu Liberator KG-994 „R” (1586 Eskadra PAF, załoga: pilot – F/L Edmund Ladro, pilot – Sgt. Zenon Przybylak / nawigator – F/L Roman Chmiel / radiotelegrafista – W/O Edward Gągała / mechanik pokładowy – Sgt. henryk Zientek / strzelec – W/O Antoni Lewkonowicz / despatcher – W/O Stanisław Zieliński). Zrzut na placówkę odbiorczą „Mewa”, w okolicach miejscowości Rozprza, 19 km od Piotrkowa Trybunalskiego.

Consolidated-B-24-Liberator-300x227 Władysław Flont - Cichociemny

Consolidated B-24 Liberator

Razem z nim skoczyli: ppor. Władysław Godzik ps. Skrzat, kpt. Teodor Hoffman ps. Bugaj, płk. dypl. Wacław Kobyliński ps. Dziad, mjr Mieczysław Pękala ps. Bosak, rtm. Jan Różycki ps. Busik. Był to drugi lot tej ekipy, w poprzednim (7/8 października) nie można było wykonać zadania.

Przydzielony do Oddziału V Okręgu Łódź, w dyspozycji oficera radiołączności „Bugaja”. Rozkazem komendanta głównego AK z 16 listopada 1944 roku przydzielony do Komendy Głównej.

Po aresztowani „Bugaja” 25 listopada 1944 roku, od grudnia 1944 r. do stycznia 1945 r. radiotelegrafista w plutonie łączności Oddziału V Podokręgu Piotrków Trybunalski.

 

Kazimierz Stępień – Cichociemni na Ziemi Piotrkowskiej
w: Biuletyn informacyjny AK nr 10 (198) październik 2006, s. 39 – 43

 

 

Po wojnie

9 marca 1945 roku aresztowany przez NKWD, zwolniony wskutek  amnestii 8 października 1945 roku.

Wyjechał z kraju, 11 marca 1946 roku zameldował się w Oddziale Specjalnym Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie.

W 1947 roku powrócił do Polski po narzeczoną, jednak pozostał.

Pracował przy odbudowie fabryk papierniczych. Po 1951 roku jako pracownik fizyczny w radomskich zakładach pracy, m.in. w Zjednoczeniu Instalacji Sanitarnych Budownictwa Miejskiego, Przedsiębiorstwie Transportowym Handlu Wewnętrznego. Od końca lat 50 chałupnik w spółdzielczości pracy i na rencie inwalidzkiej.

 

Krzysztof Adam Tochman – Uzupełnienia do „Cichociemnych” J. Tucholskiego
w: Zeszyty Historyczne nr 99, s. 207 – 211, Instytut Literacki, Paryż 1992 r.

 

 

Awanse
  • plutonowy – ze starszeństwem od 1 stycznia 1944 roku
  • sierżant – ze starszeństwem od 18 października 1944 roku
  • podporucznik

 

 

Odznaczenia

 

 

Życie rodzinne

Syn Juliana stolarza w PKP i Antoniny z domu Tuszyńskiej. W 1947 roku zawarł związek małżeński z Zofią Kuczyńską (1918–1987). Mieli czworo dzieci: Barbarę zamężną Mańkę (ur. w 1948 roku), Marię zamężną Staszewską (ur. w 1951 roku), Ewę zamężną Markhauser (ur. w 1953 roku) i Władysława.

 

 

Upamiętnienie Cichociemnych

jw-grom-pomnik-cc-4-300x248 Władysław Flont - Cichociemnyjw-grom-pomnik-cc-3-300x238 Władysław Flont - CichociemnyW 1989 r. powstał film dokumentalny „Cichociemni” (scenariusz i reżyseria Marek Widarski).

15 maja 2005 odsłonięto na terenie jednostki specjalnej – Jednostki Wojskowej GROM w Warszawie pomnik poświęcony cichociemnym spadochroniarzom AK. Znaczna część ekspozycji Sali Tradycji jednostki GROM poświęcona jest Cichociemnym.

Od 4 sierpnia 1995 roku jednostka nosi nazwę – Jednostka Wojskowa GROM im. Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej

W 2008 roku powstał film dokumentalny „My cichociemni. Głos żyjących” (scenariusz i reżyseria Paweł Kędzierski).

pomnik-cc-warszawa-761x642-300x253 Władysław Flont - Cichociemny

Pomnik CC w Warszawie

7 października 2013 roku w Warszawie przy ul. Matejki, naprzeciwko Sejmu R.P. odsłonięto Pomnik Cichociemnych Spadochroniarzy AK.

cc-boening-300x199 Władysław Flont - CichociemnyW 2013 roku powstał film dokumentalny „Cichociemni. Wywalcz wolność lub zgiń” (scenariusz i reżyseria Dariusz Walusiak).

W 2016 roku Sejm R.P. ustanowił rok 2016 Rokiem Cichociemnych. NBP wyemitował srebrną kolekcjonerską monetę o nominale 10 zł upamiętniającą 75. rocznicę pierwszego zrzutu Cichociemnych.

cc-monety-300x157 Władysław Flont - Cichociemnycc-pomnik-powazki--300x213 Władysław Flont - CichociemnyW 2017 roku PLL LOT umieścił znak spadochronowy oraz podpis upamiętniający Cichociemnych na kadłubie Boeinga 787 (SP-LRG).

Cichociemni są patronem wielu szczepów, drużyn oraz organizacji harcerskich. Opublikowano wiele książek i artykułów o Cichociemnych.

Na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie znajdują się groby kilku Cichociemnych oraz poświęcony Im pomnik „TOBIE OJCZYZNO”

sala-tradycji-grom Władysław Flont - Cichociemny

Sala Tradycji Jednostki Wojskowej GROM

button-publikacje_200-300x101 Władysław Flont - Cichociemny

Źródła:
  • informacje własne
  • Krzysztof A. Tochman: Słownik biograficzny cichociemnych. T. 2. Rzeszów: Wydawnictwo Abres, 1996, s. 40–42. ISBN 8390249952.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1984, s. 309. ISBN 8321105378.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni 1941–1945 – Sylwetki spadochroniarzy. Wojskowy Instytut Historyczny, s. 252–253.

 

Zobacz także biogram w Wikipedii