Ludwik Witkowski – Cichociemny

Ludwik Witkowski – Cichociemny

 

ps.: „Kosa”, „Pocisk”, „Michał”

vel Ludwik Wiertek vel Jan Konstanty Kobudziński vel Michał Gładysz

 

37-1194-208x300 Ludwik Witkowski - Cichociemny

kpt. Ludwik Witkowski
źródło: NAC

Ur. 5 czerwca 1914 r. w Niwce (obecnie dzielnica Sosnowca), zm. 23 stycznia 2004 r. w Warszawie – oficer dyplomowany Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, Armii Krajowej, żołnierz Kedywu, uczestnik Powstania Warszawskiego, cichociemny.

 

 

Od 1919 r. przebywał w Warszawie, gdzie w 1927 r. skończył szkołę powszechną. W związku ze śmiercią ojca (1926), po ukończeniu szkoły wyjechał do stryja do Sosnowca, gdzie w 1934 roku uzyskał świadectwo dojrzałości.

Od września 1934 r. do marca 1935 r. na kursie unitarnym Szkoły Podchorążych Piechoty w Różanie nad Narwią, od kwietnia 1935 r. przydzielony do 31 Pułku Artylerii Lekkiej. 16 lipca tego roku wstąpił do Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu, którą ukończył w 1937 r. 11 listopada 1937 r. mianowany podporucznikiem, ze starszeństwem od 1 października 1937 r. Otrzymał przydział do 10 Pułku Artylerii Ciężkiej w Przemyślu jako dowódca plutonu, później baterii.

 

 

II wojna światowa

W kampanii wrześniowej, do 21 września 1939 roku jako oficer zwiadowczy XXIV Dywizjonu Artylerii Ciężkiej 24 Dywizji Piechoty (Armia Karpaty). Powrócił do Przemyśla, dwukrotnie zatrzymywany i aresztowany przy próbach przekroczenia granicy polsko – węgierskiej. Przekroczył ją za trzecim razem,  28 października 1939 roku. 

Przez Jugosławię i Węgry dotarł do Francji 18 grudnia tego roku.  Otrzymał przydział do Besieres, następnie jako instruktor w Szkole Podoficerskiej do Camp de Coëtquidan, gdzie służył do 21 czerwca 1940 r.

Po kapitulacji Francji wraz z oddziałem udał się do La Rochelle, następnie w czerwcu 1940 roku dotarł do Liverpoolu (Wielka Brytania).  Od 1 lipca 1940 r. w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie przydzielony do I dywizjonu 1 pułku artylerii ciężkiej w Dundee.

 

Maciej Szczurowski – Geneza formowania Armii Polskiej we Francji 1939 – 1940
w: Piotrkowskie Zeszyty Historyczne, 2002, nr 4 s. 115 – 143

 

Monika Bielak – Ewakuacja żołnierzy polskich z Francji do Wielkiej Brytanii
i Afryki Północnej w latach 1940-1941
w: IPN, Polska 1918-1989 – Od niepodległości do niepodległości. Historia Polski 1918-1989

 

 

Cichociemny

button-zrzuty_200-150x150 Ludwik Witkowski - Cichociemny Zgłosił się do służby w Kraju. Po przeszkoleniu w dywersji zaprzysiężony 29 listopada 1942 roku w Audley End.  Awansowany na porucznika, ze starszeństwem od 20 marca 1941 r. 

Zrzucony do Polski w nocy z 20 na 21 lutego 1943 roku w sezonie operacyjnym „Intonacja”, w operacji lotniczej „File” (dowódca operacji: F/O Karol Gębik, ekipa skoczków nr: XXIII), z samolotu Halifax DT-726 „H” (138 Dywizjon RAF, załoga: pilot – F/O Jan Miszewski, pilot – F/O Stanisław Machej / nawigator – F/O Karol Gębik / i in. ).

Zrzut na placówkę odbiorczą „Słoń” w okolicach miejscowości Kotlice (20 km. od Chęcin) oraz Borszowice (12 km od Pińczowa). Skakał razem z radiostacją, został mocno poturbowany podczas lądowania, ciągnięty przez spadochron.

Razem z nim skoczyli: por. Walery Krokay ps. Siwy, por. Ryszard Nuszkiewicz ps. Powolny, ppor. Witold Pic ps. Cholewa.

Halifax-mk3-300x225 Ludwik Witkowski - Cichociemny

Handley Page Halifax

W marcu 1943 r. przydzielony do Kedywu w Okręgu AK Śląsk, jednak przydział nie został zrealizowany. Po chorobie przydzielony do Kedywu Okręgu AK Warszawa, od lipca 1943 r. jako dowódca oddziału dyspozycyjnego tzw. Batalionu Saperów Praskich kpt. Józefa Pszennego „Chwackiego”.

Od 1 sierpnia dowódca własnego oddziału „Kosy” (od sierpnia 1943 r. pod nazwą „Kolegium B”). Od listopada także jako zastępca komendanta Kedywu Okręgu AK Warszawa.

Przez rok, do 31 lipca 1944 roku, Jego oddział przeprowadził kilkadziesiąt brawurowych akcji bojowych, m.in. opanował stację kolejową Skruda i zdobył amunicję z pociągu transportowego; opanował stację Dębe Wielkie i zatrzymał pociąg towarowy; zaatakował niemiecki samochód policyjny przeprowadzający tzw. łapankę uliczną na ul Świętokrzyskiej w Warszawie oraz 4 samochody z żandarmami, przprowadzał akcje likwidacyjne.

Od 26 lipca 1944 r. dowódca Oddziału Osłony Kwatery Głównej Komendy Okręgu AK Warszawa.

 

 

Powstanie Warszawskie

button-cc-pw__ Ludwik Witkowski - Cichociemny26 lipca 1944 r., wykonując rozkaz koncentracji, zgrupował dowodzone przez siebie plutony w budynkach przy ul. Jasnej 20, Szpitalnej 12 oraz narożnym u zbiegu ulic Sienkiewicza i Marszałkowskiej (obecnie siedziba oddziału PKO BP). Ok. godz. 17 jeden z plutonów zaatakował hotel „Victoria” (ul. Jasna 22), który został zdobyty po ciężkiej walce. W zdobytym budynku ulokował się sztab Okręgu AK z płk. Antonim Chruścielem ps. Monter. Później sztab przeniesiono do gmachu PKO oraz kina „Palladium”.

8 i 20 sierpnia 1944 r. brał udział w ataku na gmach PAST-y (ul. Zielna), komendę policji, kościół św. Krzyża oraz Hale Mirowskie. 15 września 1944 r. odznaczony Krzyżem Walecznych po raz pierwszy, dwa dni później mianowany kapitanem.

Walczył w Śródmieściu. Po kapitulacji Powstania w niewoli niemieckiej, w obozie w Lamsdorf i Oflagu VII A Murnau. 29 kwietnia 1945 roku uwolniony przez wojska amerykańskie.

 

 

Po wojnie

29 czerwca 1945 r.  zameldował się w Oddziale VI (Specjalnym) Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. W lipcu następnego roku ukończył VI kurs Wyższej Szkoły Wojennej, uzyskując tytuł oficera dyplomowanego. Do września 1946 r. w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie; od 16 września do października 1948 r. w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia.

Pod koniec 1948 r. powrócił do Polski, do Gdyni. Od lutego 1949 r. do lipca 1952 r. kierownik referatu Departamentu Zagranicznego NBP. Od grudnia 1952 r. do marca 1957 r. naczelnik Wydziału Importu Centralnego Zarządu Zaopatrzenia Przemysłu Ciężkiego. Prześladowany przez Urząd Bezpieczeństwa i Służbę Bezpieczeństwa. 

Od 1957 r. aż do przejścia na emeryturę w lipcu 1978 r. ponownie w NBP jako starszy kontroler rachunkowy w Departamencie Zagranicznym, następnie naczelnik wydziału Departamentu Informatyki.

 

 

Awanse
  • podporucznik – 11 listopada 1937 r., ze starszeństwem od 1 października 1937 r.
  • porucznik – ze starszeństwem od 20 marca 1941 r.
  • kapitan – 17 września 1944 r.
 
Odznaczenia

 

 

Upamiętnienie

1973-kedywiacy-191x300 Ludwik Witkowski - CichociemnyLudwik Witkowski wraz z bratem Henrykiem napisał książkę „Kedywiacy”, wydana przez Instytut Wydawniczy Pax w 1973 r.

W 1989 roku wystąpił w filmie dokumentalnym „Cichociemni” (scenariusz i reżyseria Marek Widarski) wraz z cichociemnymi: Stefan Bałuk ps. Starba, Bronisław Czepczak – Górecki ps. Zwijak, Stefan Ignaszak ps. Nordyk, Stanisław Jankowski ps. Agaton, Wacław Kopisto ps. Kra, Tomasz Kostuch ps. Bryła, Józef Nowacki ps. Horyń.

Na początku 2016 r. Fundacja dla Demokracji  wystąpiła (bezskutecznie) do prezydenta Sosnowca Arkadiusza Chęcińskiego o uhonorowanie Ludwika Witkowskiego poprzez nadanie imienia tego wybitnego Sosnowiczanina jednej z ulic w mieście.

W rocznicę powołania Armii Krajowej, 14 lutego 2019 r.  Fundacja dla Demokracji wystąpiła z wnioskiem o godne uhonorowanie Ludwika Witkowskiego do Rady Miejskiej w Sosnowcu.

 

 

Życie rodzinne

Syn Ludwika, urzędnika pocztowego oraz Anny Naszydłowskiej. W 1952 r. zawarł związek małżeński z Krystyną z Kruszewskich (ur. 1924 r.). urzędniczką bankową, mającą dwójkę dzieci: córkę Joannę (ur. 1954 r.), pracownicę banku oraz syna Michała (ur. 1956 r.), technika elektronika. Zmarł 23 stycznia 2004 r. w Warszawie, pochowany na cmentarzu w Marysinie Wawerskim.

Jego brat Henryk Witkowski (1912 – 1982) był także żołnierzem AK, m.in. dowódcą jednego z plutonów w Jego oddziale, następnie zastępcą dowódcy kompanii Osłony Kwatery Głównej Komendy Okręgu AK Warszawa. Po upadku Powstania razem z bratem distał się do niemieckiej niewoli; po wojnie wstąpił do oddziału komandosów Korpusu gen. Andersa.

 

 

Upamiętnienie Cichociemnych

jw-grom-pomnik-cc-4-300x248 Ludwik Witkowski - Cichociemnyjw-grom-pomnik-cc-3-300x238 Ludwik Witkowski - CichociemnyW 1989 r. powstał film dokumentalny „Cichociemni” (scenariusz i reżyseria Marek Widarski).

15 maja 2005 odsłonięto na terenie jednostki specjalnej – Jednostki Wojskowej GROM w Warszawie pomnik poświęcony cichociemnym spadochroniarzom AK. Znaczna część ekspozycji Sali Tradycji jednostki GROM poświęcona jest Cichociemnym.

Od 4 sierpnia 1995 roku jednostka nosi nazwę – Jednostka Wojskowa GROM im. Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej

W 2008 roku powstał film dokumentalny „My cichociemni. Głos żyjących” (scenariusz i reżyseria Paweł Kędzierski).

pomnik-cc-warszawa-761x642-300x253 Ludwik Witkowski - Cichociemny

Pomnik CC w Warszawie

7 października 2013 roku w Warszawie przy ul. Matejki, naprzeciwko Sejmu R.P. odsłonięto Pomnik Cichociemnych Spadochroniarzy AK.

cc-boening-300x199 Ludwik Witkowski - CichociemnyW 2013 roku powstał film dokumentalny „Cichociemni. Wywalcz wolność lub zgiń” (scenariusz i reżyseria Dariusz Walusiak).

W 2016 roku Sejm R.P. ustanowił rok 2016 Rokiem Cichociemnych. NBP wyemitował srebrną kolekcjonerską monetę o nominale 10 zł upamiętniającą 75. rocznicę pierwszego zrzutu Cichociemnych.

cc-monety-300x157 Ludwik Witkowski - Cichociemnycc-pomnik-powazki--300x213 Ludwik Witkowski - CichociemnyW 2017 roku PLL LOT umieścił znak spadochronowy oraz podpis upamiętniający Cichociemnych na kadłubie Boeinga 787 (SP-LRG).

Cichociemni są patronem wielu szczepów, drużyn oraz organizacji harcerskich. Opublikowano wiele książek i artykułów o Cichociemnych.

Na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie znajdują się groby kilku Cichociemnych oraz poświęcony Im pomnik „TOBIE OJCZYZNO”

sala-tradycji-grom Ludwik Witkowski - Cichociemny

Sala Tradycji Jednostki Wojskowej GROM

button-publikacje_200-300x101 Ludwik Witkowski - Cichociemny

 

Źródła:
  • informacje własne
  • Krzysztof A. Tochman: Słownik biograficzny cichociemnych. T. 2. Rzeszów: Wydawnictwo „Abres”, 1996, s. 196–198. ISBN 83-902499-5-2.
  • Kajetan Bieniecki: Lotnicze wsparcie Armii Krajowej, Arcana, Kraków 1994 r. ISBN 83-86225-10-6
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1984, s. 436. ISBN 8321105378.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni 1941–1945 – Sylwetki spadochroniarzy. Wojskowy Instytut Historyczny, s. 135 – 136.

 

zobacz: biogram w Wikipedii