Kazimierz Człapka – Cichociemny

Kazimierz Człapka – Cichociemny

ps. „Pionek”, „Sokół”, „Lina”

CZŁAPKA-Kazimierz-plut-lot-231x300 Kazimierz Człapka - Cichociemnyvel Michał Lina vel Zygmunt Kowalski

Ur. 19 lutego 1918 w Poznaniu, zm. 20 kwietnia 1988 w Folkestone (Wielka Brytania) – żołnierz Wojska Polskiego II RP, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, porucznik radiotelegrafista lotnictwa, cichociemny.

W 1939 roku służył w 211 Eskadrze X Dywizjonu Brygady Bombowej. 19 września przekroczył granicę polsko-wegierską i został internowany. Od lutego do czerwca 1940 roku przebywał we Francji, gdzie służył w Polskich Siłach Powietrznych stacjonujących w Lyonie. Do lutego 1943 roku przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie służył 301. Dywizjonie, w którym wykonał 17 lotów operacyjnych.

Cichociemny

Przeszedł szkolenie konspiracyjne w zakresie łączności radiowej i dywersji. Został zaprzysiężony 24 czerwca 1942 roku i przeniesiony do Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzucony do Polski w nocy z 19 na 20 lutego 1943 roku w okolicy Opoczna w ramach operacji lotniczej „Spokeshave”. Dostał przydział do Wydziału Lotnictwa Oddziału III Komendy Głównej Armii Krajowej jako dyspozycyjny radiotelegrafista. Służył też w Oddziale V Łączności – w kompanii „Orbis” batalionu radiotelegraficznego „Iskra”.

Podczas Powstania Warszawskiego radiotelegrafista radiostacji nr 23 A na Żoliborzu (I Obwód „Żywiciel” Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej – kompania sztabowa – pluton 228. W czasie walk był ranny. Po upadku powstania na Żoliborzu dostał się do niewoli. Po wyzwoleniu obozu jenieckiego, w którym przebywał, stawił się ponownie 11 maja 1945 roku w dowództwie Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza. Został przydzielony do Royal Air Force.

Po wojnie

Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Służył w Royal Air Force. Przeszedł na emeryturę w 1973 roku.

Twórczość

Autor wspomnień pt. Czemu nie? Tarapaty radiotelegrafisty opublikowanych w książce Drogi cichociemnych (1954).

Awanse

kapral – w 1942 roku, ze starszeństwem od 1941 roku
podporucznik czasu wojny – zweryfikowany ze starszeństwem od 9 sierpnia 1945 roku
porucznik – 20 lutego 1946 roku.

Odznaczenia

Krzyż Walecznych – czterokrotnie
Medal Lotniczy – trzykrotnie
Odznaka za Rany i Kontuzje

Życie rodzinne

Syn Stanisława, robotnika kolejowego, i Marii z domu Halonka. W 1946 roku ożenił się z Janiną Madej (ur. w 1923 roku). Mieli dwoje dzieci: Wandę (ur. w 1947 roku) i Andrzeja (ur. w 1950 roku).

 

Źródła:
  • informacje własne
  • Wikipedia
  • biogram uczestnika Powstania Warszawskiego 1944.pl
  • Krzysztof A. Tochman: Słownik biograficzny cichociemnych. T. 4. Zwierzyniec – Rzeszów: Obywatelskie Stowarzyszenie „Ostoja”, 2011, s. 54–56. ISBN 9788393385706.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1984, s. 304. ISBN 8321105378.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni 1941–1945 – Sylwetki spadochroniarzy. Wojskowy Instytut Historyczny, 1984, s. 128.