Kazimierz Czerwiński – Cichociemny

Kazimierz Czerwiński – Cichociemny

ps. „Bryzga”, „Olma”

CZERWIŃSKI-Kazimierz-ppor-br-panc-219x300 Kazimierz Czerwiński - CichociemnyUr. 2 października 1916 w Dobrzejewicach, zm. 2 lutego 2002 w Toronto – oficer Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, porucznik broni pancernych, cichociemny.

Syn Aleksandra i Heleny z domu Laszkiewicz (zm. w 1926 roku). W 1936 r. otrzymał świadectwo dojrzałości po ukończeniu Państwowego Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Toruniu. Po odbyciu służby wojskowej w Szkole Podchorążych Broni Pancernej w Modlinie kontynuował służbę jako komendant junackiego plutonu broni pancernej w Junackich Hufcach Pracy w Modlinie.

II wojna światowa

W 1939 roku służył w Ośrodku Zapasowym Broni Pancernej nr 2. 14 października przekroczył granicę polsko-wegierską i został internowany. Od kwietnia do czerwca 1940 roku przebywał we Francji, gdzie służył w 4 batalionie czołgów Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej. Do listopada 1944 roku przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie służył 1 Pułku Czołgów i 16 Brygadzie Pancernej.

Cichociemny

Zgłosił się do służby w Kraju. Ukończył Oficerski Kurs Doskonalenia Administracji Wojskowej (pod tą nazwą funkcjonowała polska szkoła wywiadu) oraz kurs w zakresie odbioru zrzutów. Zaprzysiężony 5 listopada 1943 roku i przeniesiony do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi.

Zrzucony w Polsce w nocy z 18 na 19 listopada 1944 roku w ramach operacji lotniczej „Kazik 2”. W czasie tej operacji przerzucono również 10 zasobników i 6 paczek, 3 skoczków dostarczyło 283 025 USD dla AK i 314 645 USD dla Delegatury Rządu. Dostał przydział do Referatu Przerzutów Powietrznych „Syrena” Komendy Głównej AK na stanowisko zastępcy oficera przerzutu powietrznego okręgu (najprawdopodobniej) krakowskiego.

Po wojnie

Po rozwiązaniu AK prowadził działania likwidacyjne. Prawdopodobnie działał w Delegaturze Sił Zbrojnych na Kraj. Był poszukiwany przez NKWD i Urząd Bezpieczeństwa.

W styczniu 1946 roku przekroczył linię demarkacyjną między strefą radziecką i amerykańską w Czechosłowacji. W marcu 1946 roku dostał się do Wielkiej Brytanii. Po studiach tamże otrzymał dyplom inżyniera. Wyjechał do Kanady, gdzie mieszkał co najmniej do 1995 roku.

Awanse

podporucznik – ze starszeństwem od 1 grudnia 1942 roku
porucznik –

Odznaczenia

Krzyż Walecznych – czterokrotnie.

 

Źródła:
  • informacje własne
  • Wikipedia
  • Krzysztof A. Tochman: Słownik biograficzny cichociemnych. T. 3. Zwierzyniec – Rzeszów: Obywatelskie Stowarzyszenie „Ostoja”, 2002, s. 35–36. ISBN 8390249952.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1984, s. 304. ISBN 8321105378.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni 1941–1945 – Sylwetki spadochroniarzy. Wojskowy Instytut Historyczny, 1984, s. 259.