Jan Bienias – Cichociemny

Jan Bienias – Cichociemny

BIENIAS-Jan-kpt.-dypl.-sap-239x300 Jan Bienias - Cichociemnypseud.: „Osterba”, „Ożoga”

Ur. 6 września 1919 w Krauszowie, zm. 6 albo 7 września 1944 w Warszawie – podporucznik piechoty, cichociemny, powstaniec warszawski.

 

W wieku 5 lat zamieszkał z rodziną w Starym Sączu. Od 1937 roku uczył się w Państwowym Gimnazjum Męskim im. Władysława Orkana w Starym Sączu (maturę zdał dopiero w Szkocji).

II wojna światowa

We wrześniu 1939 roku nie został zmobilizowany. 19 stycznia 1940 roku przedostał się na Węgry i w lutym wstąpił do Wojska Polskiego we Francji, uczył się Szkole Podchorążych Piechoty w Camp de Coëtquidan.

Po klęsce armii francuskiej ewakuowany na Wielkiej Brytanii, przydzielony do 1 Brygady Strzelców.

Cichociemny

Zgłosił się do służby w Kraju. Po przeszkoleniu w dywersji, zaprzysiężony 4 lipca albo 4 sierpnia 1943 r., przeniesiony do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech. Zrzucony do Polski w nocy z 10 na 11 maja 1944 roku w ramach operacji lotniczej „Weller 27”. Zrzut miał nastąpić na placówkę odbiorczą „Nil 2″, 19 km na południowy wschód od Piotrkowa Trybunalskiego. W związku z walkami z Niemcami 9 maja 1944 roku i pacyfikacją pobliskiej wsi Żerechowa, zrzut nastąpił kilka kilometrów dalej, w okolicach wsi Ślepietnica. W operacji uczestniczyły dwa samoloty, z jednego zrzucono skoczków, z drugiego zasobniki ze sprzętem.

Razem z nim skoczyli: Kazimierz Bernaczyk-Słoński ps. Rango, Bohdan Kwiatkowski ps. Lewar, Zdzisław Straszyński ps. Meteor, Zygmunt Ulm ps. Szybki oraz kurier Delegatury Rządu na Kraj Stanisław Niedbał-Mostowin ps. Bask.

Przydzielony do Inspektoratu Rejonu Piotrków Okręgu AK Łódź, do 10 czerwca 1944 roku w oddziale partyzanckim „Burza”. Od lipca 1944 r. miał zostać przeniesiony do Inspektoratu Brześć Okręgu Polesie AK, jednak do tego nie doszło.

Powstanie Warszawskie

Dowódca pododdziału w batalionie „Czata 49” Zgrupowania „Radosław”, początkowo w kompanii „Zgody”, następnie w kompanii kpt. „Piotra”. W trakcie walk na Woli ranny. Krótko przebywał w szpitalu polowym.

Przeszedł kanałami ze Starego Miasta do Śródmieścia Północnego, skąd przedarł się dalej do Śródmieścia Południowego i na Czerniaków. 6 września bronił szpitala św. Łazarza przy ul. Książęcej.

6 lub 7 września 2 czołgi niemieckie zaatakowały teren szpitala. Jego oddział wezwano na pomoc po przeciwnej stronie ulicy Książęcej 7 lub 9. Idąc na pomoc, poległ na skarpie ulicy Książęcej. Miał 25 lat.

Odznaczenia

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (pośmiertnie, 2 października 1944 roku)
Krzyż Walecznych – czterokrotnie.

Życie prywatne

Syn Franciszka i Anny z domu Szczepaniak. Jego wujem był Jan Szczepaniak, legionista Józefa Piłsudskiego i kawaler orderu Virtuti Militari.

Miał 9 rodzeństwa, braci i siostry: Antonina (ur. 9 lipca 1910 r.), Anna (ur. 3 maja 1913 r.), Józef (ur. 10 kwietnia 1921 r.), Władysław (partyzant, zginął w czasie II wojny światowej), Janina (łączniczka w czasie wojny), Czesława, Zuzanna, Helena i Franciszek (ur. 19 kwietnia 1921 r.).

PL_Warsaw_st_Hyacinth_church_cichociemni_commemorative_plaque-229x300 Jan Bienias - Cichociemny

Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych

Upamiętnienie
CC-tablica-JW-GROM-204x300 Jan Bienias - Cichociemny

tablica upamiętniająca poległych Cichociemnych
w Sali Tradycji JW GROM

W lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski. Wśród wymienionych 108 poległych cichociemnych jest Jan Bienias.

W Sali Tradycji Jednostki Wojskowej GROM znajduje się tablica upamiętniająca Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej, którzy oddali życie za Ojczyznę.

 
 

 

 

Uwagi

Jędrzej Tucholski (1984a, 1984b) i Krzysztof Tochman (1996) podają jako datę zaprzysiężenia 4 sierpnia, jednak serwis 1944.pl podaje datę 4 lipca.

Źródła:
  • informacje własne
  • Wikipedia
  • biogram uczestnika Powstania Warszawskiego 1944.pl
  • Krzysztof A. Tochman: Słownik biograficzny cichociemnych. T. 2. Rzeszów: Wydawnictwo Abres, 1996, s. 24–25. ISBN 8390249952.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1984, s. 295. ISBN 8321105378.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni 1941–1945 – Sylwetki spadochroniarzy. Wojskowy Instytut Historyczny, s. 221–222.