Adam Benrad – Cichociemny

Adam Benrad – Cichociemny

BENRAD-Adam-ppor.-piech.-rez-213x300 Adam Benrad - Cichociemnypseud.: „Drukarz”, „Szarada”

 

Ur. 5 listopada 1919 we Lwowie, zm. 1 marca 1987 w Londynie – cichociemny, kapitan Kedywu Okręgu Łódzkiego Armii Krajowej.

Syn Augustyna drukarza i Marii z domu Sobolewskiej. W 1938 roku zdał maturę w Gimnazjum Handlowym we Lwowie. Od 1936 roku należał do ZHP i Związku Strzeleckiego.

II wojna światowa

W czasie kampanii wrześniowej w 1939 r. nie został zmobilizowany. 21 września 1939 r. przedostał się na Węgry. W kwietniu 1940 roku wstąpił do Armii Polskiej we Francji. Odbył przeszkolenie w szkole podoficerów Camp de Coëtquidan. Od kwietnia 1940 r. do kwietnia 1944 r. w Wielkiej Brytanii, gdzie służył w 1 Brygadzie Strzelców i Szkole Podchorążych.

Cichociemny

Zgłosił się do służby w Kraju. Po przeszkoleniu 4 sierpnia 1943 roku zaprzysiężony, zrzucony do Polski w nocy 12/13 kwietnia 1944 r. w ramach operacji lotniczej „Weller 14”, na placówkę odbiorczą „Mysz” 13 km na zachód od Lublina w okolicach wsi Bełżyce. Przerzucono 171 tys. dolarów oraz 6 tys. dolarów w złocie.

Razem z nim skoczyli: Zbigniew Mrazek ps. Aminius, Tadeusz Żelechowski ps. Ring oraz kurier Delegatury Rządu na Kraj Jan Ciaś ps. Kula.

Przydzielony do Kedywu Okręgu Łódzkiego AK. Od lipca 1944 roku do stycznia 1945 r. w Okręgu Łódzkim jako inspektorem w Rejonie Piotrków. Początkowo dowódca III plutonu w 1 kompanii  I baonu 25 Pułku Piechoty AK. Od 17 sierpnia 1944 r. dowódca Oddziału Leśnego „Mazur” w Obwodzie Tomaszów Mazowiecki.

Od 30 sierpnia ponownie w 25 Pułku Piechoty, który 9 listopada został rozformowany. Odtąd do 17 stycznia 1945 r. w oddziale partyzanckim „Wicher” Witolda Kucharskiego.

Po wojnie

Przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Do maja 1948 służył w PKPR. Później pracował w London Transport. Został pochowany na cmentarzu w Morden (Morden Cemetery przy Garth Road).

Życie rodzinne

W 1946 roku ożenił się z Romualdą Zielińską (1924–1992). Mieli dwoje dzieci: Andrzeja (ur. w 1948 roku) i Irenę (ur. w 1952 roku).

Odznaczenia

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 11 listopada 1983
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami
Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami
King’s Medal for Courage in the Cause of Freedom

 

 

Źródła:
  • informacje własne
  • Wikipedia
  • Krzysztof A. Tochman: Słownik biograficzny cichociemnych. T. 2. Rzeszów: Wydawnictwo Abres, 1996, s. 22–23. ISBN 8390249952.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1984, s. 291. ISBN 8321105378.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni 1941–1945 – Sylwetki spadochroniarzy. Wojskowy Instytut Historyczny, s. 196–197.